Achter de voorgevel van het Helomahuis, aan het Van Harenspad, gaat slechts een deel van het oorspronkelijke huis schuil. Het is geheel opgenomen in het Museum Heerenveen, dat zijn ingang heeft aan de andere zijde: Minckelersstraat 11. Door het museum te bezoeken krijgt men toegang tot wat er over is van het huis.

De volgende gegevens zijn afkomstig van Rudolf Jan Wielinga. Volgens dendrochronologisch onderzoek is dit pand omstreeks 1620 gebouwd. Het Helomahuis was in die tijd één perceel breed (drie traveeën) en had waarschijnlijk een top(trap)gevel. In 1632 wordt het huis bewoond door Nolckjen Arjensdr., weduwe van Michiel Tjaerds (1577-1627). Waarschijnlijk was haar zoon de volgende bewoner. Zijn naam was Tjaerd Michiels, later Theotardus (van) Heloma (ca. 1618-1657). Diens jongere broer, Nicolaas van Heloma (1622-1691), heeft in 1679 dit huis naar het westen toe met een perceel uitgebreid (ook drie traveeën).
Tjaerd van Heloma (1673-1721) en Siccomina van Boekholt (1671-1752?) waren vervolgens de bewoners van het huis. Een tekening van J. Stellingwerf geeft een beeld van het huis in 1721. De topgevels zijn vervangen door dakschilden. In 1762 werd de op Voormeer wonende Nicolaas van Heloma (1709-1774) eigenaar, waarna nog enkele Heloma’s volgden. Het pand werd verkocht 1802.

In 1820, 1828 en 1892 ging het pand over in andere handen. In die periode zijn diverse moderniseringen aangebracht. Zo ontvingen de vensters in deze eeuw schuiframen met zes- en achtruitsramen (empireramen) en zijn de kozijnen, behalve de drie van de verdieping, vernieuwd met een kraalprofiel. In 1892 of iets later zijn de gevels gepleisterd. Waarschijnlijk gaat de voorgevel van het oudste huis nog schuil achter het pleisterwerk.